Okul öncesi dönem çocuklarının ebeveynlerinin akıllı sembol kullanımı ve televizyondan koruma yöntemleri

Çağla Banko, Tülay İlhan, Fatime Şallı

Öz


Bu çalışmanın amacı 3-6 yaş arası çocuğu olan annelerin akıllı sembolleri bilme ve kullanma düzeyleri ile çocuklarını televizyonun zararlı etkilerinden nasıl koruduklarını tespit etmektir. Araştırmanın nicel bölümü 3-6 yaş arasında çocuğu olan 130 annenin katılımıyla oluşturulmuştur. Nitel bölümde ise 8 anneden elde edilen veriler dikkate alınmıştır. Nicel ve nitel yöntemler kullanılan bu çalışmada katılımcılara anket ve yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Nicel verilerin değerlendirilmesinde ANOVA, t-testi kullanılmıştır. Ebeveynlerin farkındalık düzeyleri ile sembol kullanım düzeyleri arasındaki ilişki korelasyon analizi ile bulunmuştur. Nitel veriler ise içerik analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Bulgularda ise katılımcıların ‘olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar’ sembolü dışındaki sembolleri genellikle bildikleri tespit edilmiştir. Ayrıca, katılımcıların akıllı sembolleri kullanma ve çocuklarını yönlendirme düzeylerinin de genellikle yüksek olduğu saptanmıştır. Araştırma değişkenlerinden sadece eğitim durumu değişkeninin etkili olduğu bulunmuştur. Post-Hoc testi sonucunda katılımcıların eğitim düzeyleri ile yönlendirme ve farkındalık düzeyleri arasında olumlu yönde ilişki olduğu tespit edilmiştir. Nitel görüşmeler sonucunda ailelerin televizyonu daha çok eğlence ve eğitim amacıyla kullandıkları, televizyonun olumsuz örnek davranışlar oluşturduğunu düşündükleri ve çocuklarını televizyonun olumsuz etkilerinden kontrollü izleterek koruduklarını belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler: Akıllı işaret sembolleri, televizyon, okul öncesi


Tam Metin:

PDF

Referanslar


Akçay, D., Özcebe, H. (2012). Televizyonun okul öncesi dönemdeki çocukların saldırganlık davranışına etkisi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 55, 82-87.

Akyüz, E. (2001). Çocuk Hakları Sözleşmesinin Temel İlkeleri Işığında Çocuğun Eğitim Hakkı. Milli Eğitim Dergisi, 151, 3-24.

Akyüz, E. (2013). Çocuğun bilgi edinme ve zararlı yayınlara karşı korunma hakkı. I. Türkiye Çocuk ve Medya Kongresi Bildiriler Kitabı-1. (s.115-132), haz. H. Yavuzer ve M. R. Şirin. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları.

Akyüz, E.(2015). Çocuk hukuku: Çocukların Hakları ve Korunması (4. Baskı).Ankara:Pegem Akademi.

Al-Khouri, A. M. (2010). Improving Organizational Performance. Keenan, J. P. The Association on Employment Practices and Principles (AEPP), 29 Eylül-1 Ocak 2010, San Francisco, CA, 24-38.

Aslan, S. (2008). Kişilik, Huy ve Psikopatoloji. Psikiyatride Derlemeler, Olgular ve Varsayımlar Dergisi, 1(2), 1-18.

Belviranlı, S., Ceritoğlu, K., Bilgin, Ç., Bayraktar, F., Bulut, H., Vaizoğlu, S.A., ve Güler, Ç. (2008). Annelerin Televizyon İzleme Konusundaki Davranışları ve Akıllı İşaretler. TAF Preventive Medicine Bulletin, 7(3), 191-198.

Büyükbaykal, G. (2007). Televizyonun Çocuklar Üzerindeki Etkisi. İletişim Fakültesi Dergisi, 31-44.

Ertürk, Y.D. (2004). Çocuk ve Televizyon Etkileşiminde Aile, I.Uluslararası Çocuk ve İletişim Konferansı, 271-277.

Freud, S. (1920). A general introduction to psychoanalysis. New York, NY, US: Horace Liveright. doi:10.1037/10667-000.

İspir, N.B., İspir, B. (2008). Televizyon Programı İçeriği Dereceleme Sembollerinin Kullanımı ve Ebeveyn Yönlendirmesi. Selçuk İletişim, 5(3), 176-183.

Kalan, Ö.G. (2010). Medya Okuryazarlığı ve Okul Öncesi Çocuk: Ebeveynlerin Medya Okuryazarlığı Bilinci Üzerine Bir Araştırma. İletişim Fakültesi Dergisi,39, 59-73.

Mutlu, E. (2005). Globalleşme, Popüler Kültür ve Medya, Ankara:Ütopya Yayınevi.

Önder, A.& Dağal, B.A.(2006). Okul Öncesi Çocukların Annelerinin ‘Benimle Oynar mısın?’ Çocuk Programını Kalite Kriterlerine Göre Değerlendirmesi, II.Uluslararası Çocuk ve İletişim Kongresi, 171-184.

Özonur, D. (2016). Televizyon Programlarını Sınıflandırma Sistemleri “Akıllı İşaretler” Ne İşe Yarar? Global Media Journal, 6(12).

Patel, A. P. (2013). Person of Issue: Sigmund Freud (1856-1939). The International Journal of Indian Psychology, 1(1).

Plummer, G. (2013). Freud’s Theory of Mind, Object Relations and the Findings of Neuroscience. Journal of the Cambridge Society for Psychotherapy, 11, 42-51.

Postman, N.(1994). Televizyon: Öldüren Eğlence, Osman Akınhay (Çev.), İstanbul: AyrıntıYayınları

Postman, N. (1995) Çocukluğun Yokoluşu (Çev. İnal, K.) Ankara: İmge.

Tekinalp, Ş. (2007). Avrupa Birliği’nde, Amerika’da ve Türkiye’de Çocukların Zararlı Yayınlardan Korunması İçin Alınan Önlemler ve Medya Okuryazarlığı. Journal of Istanbul Kültür University, 3, 1-12.

Westen, D. (1998). The scientific legacy of Sigmund Freud: Toward a psychodynamically informed psychological science. Psychological Bulletin, 124(3), 333-371.

Yavuzer, H. (2004). Çocuğu Tanımak ve Anlamak. İstanbul: Remzi Kitabevi.




DOI: http://dx.doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720171114

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Telif Hakkı (c) 2017 Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 

 

 

Creative Commons Lisansı

Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

ISSN:2564-7601