Okul öncesi eğitim kurumları bahçelerinin incelenmesi

Maide Orçan Kaçan, Medera Halmatov, Olcay Kartaltepe

Öz


Bu araştırma, okul öncesi eğitim kurumları bahçelerinin mevcut özellikleri ve uygulamaları, okullarda nitelikli bahçe olmasının önündeki engeller ve öğretmenlerin bahçe ile ilgili katılmak istedikleri mesleki eğitim alanlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini 2014-2015 eğitim öğretim yılında Ankara ve Muğla il merkezlerinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bağımsız anaokulu ve ilkokula bağlı anasınıfında görev yapan okul öncesi öğretmenleri oluşturmuştur.  Araştırmanın örneklemini, Ankara ve Muğla il merkezlerinde bağımsız anaokulu ve ilkokula bağlı anasınıfında görev yapan 56 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırma, genel tarama modelinde olup, veri toplama aracı olarak öğretmenlerin okul bahçelerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi amacıyla ilgili yurt içi ve yurt dışı alan yazın incelenerek araştırmacılar tarafından oluşturulan anket formu kullanılmıştır. Anket formu genel bilgiler, okulların bahçe özellikleri ve uygulamaları, okullarda bahçe olmasının önündeki engeller ve öğretmenlerin bahçe ile ilgili katılmak istedikleri mesleki eğitim alanları bölümlerinden oluşmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda elde edilen verilerin analizinde; betimsel istatistiksel yöntemlerden frekans ve yüzde dağılımları kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, okulların yarsının bahçeye sahip olduğu, okul bahçelerinin çoğunda otlar, yabani habitat ve süs bitkilerinin yetiştiği, öğretmenlerin yarıdan fazlasının okul bahçesini etkinlikler için kullandığı ve bu etkinliklerin çoğunlukla oyun, hareket, fen ve alan gezisi etkinlikleri olduğu belirlenmiştir.  Ayrıca okullarda nitelikli bahçe olmasının önündeki engeller çoğunlukla bütçe yetersizliği ve alan yetersizliği olarak belirtilirken öğretmenlerin bahçe ile ilgili katılmak istedikleri mesleki eğitim alanlarının okul öncesinde bahçe temelli öğretim, dış mekân sınıf yönetimi, bahçede dil ve matematik eğitimi konuları başta olmak üzere beslenme eğitiminde bahçe kullanma, bahçede bilim ve İngilizce eğitimi olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Okul öncesi eğitim kurumları, okul bahçeleri, okul öncesi eğitim


Tam Metin:

PDF

Referanslar


st Century School Fund. (2011). Developing great schoolyards: A handbook for elementary schools (1st ed.). Washington, DC: The Prince Charitable Trusts.

Akdoğan, G. (1972). Beş büyük şehirde çocuk oyun alanları, okul bahçeleri ve spor alanlarının yeterlilikleri ve planlama prensipleri üzerinde bir araştırma, A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları: Ankara.

Atabey, D., Yurt. Ö. ve Ömeroğlu, E. (2009). Okul öncesi eğitim kurumları açık hava oyun alanlarının incelenmesi, Uluslararası 5. Balkan Eğitim ve Bilim Kongresi, ss. 651-653, Edirne.

Ayaşlıgil T., ve Turan Ş. (2009). Okul yeşil alanlarının kent yaşam kalitesinde önemi, 21. Uluslararası Yapı ve Yaşam Kongresi Bildiriler Kitabı, ss. 278-282, Bursa.

Baran, M., Yılmaz, A. ve Yıldırım, M. (2007). Okul öncesi eğitimin önemi ve okul öncesi eğitim yapılarındaki kullanıcı gereksinimleri: Diyarbakır huzurevleri anaokulu örneği, D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 27-44.

Başar, M. A. (2000). İlköğretim okullarının işgören ve fiziki olanakları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 1-7.

Boston Schoolyard Initiative-BSI (2011). Design workbook: Schoolyards. Boston: Boston Schoolyard Funders Collaborative.

Brynjegard, S. (2001). Schoolgardens: Raising environmental awareness in children. San Rafael, CA: School of Education, Dominican University of California.

Christodoulos, A. D., Flouris, A. D. and Tokmakidis, S. P. (2006). Obesity and physical fitness of pre-adolescent children during the academic year and the summer period: effects of organized physical activity. Journal of Child Health Care, 10(3), 199-212.

Collyer, C. and Irvine, S. (2001). Grounds for learning. Stories and insights from six Canadian School Ground Naturalization Initiatives. Canada.

Corson, C. (2003). Grounds for learning: Hope for America’s derelict schoolyards. 11Ocak 2016 tarihinde http://www.cherylcorson.com/pdfs/groundsforlearning.pdf adresinden erişildi.

Çelik, A. (2012). Okul öncesi eğitim kurumlarında açık alan kullanımı: Kocaeli örneği, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43(1), 79-88.

Fisman, L. (2001). Child’s play: An emperical study of the relationship between the physical form of schoolyards and children’s behaviour. Yale University. MSc Thesis, USA.

Fjørtoft, I. (2004). Landscape as playscape: The effects of natural environments on children’s play and motor development. Children, Youth and Environments, 14(2), 21-44.

Fjørtoft, I., Kristoffersen, B., and Sageie, J. (2009). Children in schoolyards: tracking movement patterns and physical activity in schoolyards using global positioning system and heart rate monitoring. Landscape and Urban Planning, 93(3).

Hauser, L. (2002). Kindergerechtes und naturnahes Schulgelände als Erlebnisraum. Praktikumsbericht Paedagogisches Hochschule Zürich. [Online] Retrieved on 25 December 2015, at URL: http://www.phzh.ch/ webautor-data /dokus /bericht_ lukas_ hauser_154228. Pdf

Hedley, A. A., Ogden, L., Johnson, C. L., Carroll, M. D., Curtin, L. R., and Flegal, K. M. (2004). Prevalence of overweight and obesity among US children, adolescents, and adults, 1999-2002. The Journal of the American Medical Association, 291(23), 2847-2850.

Herrington, S., and Studtmann, K. (1998). Landscape interventions: New directions for the design of children’s outdoor play environments. Landscape and Urban Planning, 42(2-4), 191–205.

Kalburan, N. C. (2014). Denizli ilinde bulunan resmi ve özel anaokulu bahçelerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 99-113.

Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel yayın Dağıtım.

Kelkit, A. ve Özel, A. E. (2003). A research on the determination of physical planning ofschool gardens in Canakkale City. Pakistan Journal of Applied Sciences, 3, 240-246.

Kuş, C. (2001). Ankara Kenti Yenimahalle İlçesi’nde okul bahçeleri üzerine bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Ankara Üniversitesi, Ankara, Türkiye.

Lieberman, G.A. and L. Hoody, (1998). Closing the achievement gap: Using the environment as an ıntegrating context for learning. San Diego, Calif.: State Education and Environment Roundtable.

Malkoç, S. ve Kaya, E. (2015). Sosyal bilgiler öğretiminde sınıf dışı okul ortamlarının kullanımı. İlköğretim Online, 14(3), 1079-1095.

Marcus, C. C. and Francis, C. (1998). People places: Design guidelines for urban open space, child care outdoor spaces, Canada: John Wiley& Sons.inc.

Moore, R. and Wong, H. (1997). Natural learning: Rediscovering nature's way of teaching. Berkeley, CA: MIG Communications.

New Jersey School Outdoor Area Working Group. (2007). Schoolyard Planning and Design in New Jersey: Enhancing Outdoor Play and Learning. Newark, NJ: The Center for Architecture and Building Science Research, New Jersey Institute of Technology.

Özdemir, A. ve Yılmaz, O. (2008). Assessment of outdoor school environments and physical activity in Ankara’s primary schools. Journal of Environmental Psychology, 28(3).

Pickard, Q. (2002). The architects’ handbook. Blackwell Publishing. USA.

Rivkin, M. S. (1990). Outdoor play-what happens here? In S.C. Wortham & J.L. Frost (Eds.), Playgrounds for young children: National survey and perspectives, p. 191-214. Reston, VA: American Alliance for Health, Physical Education, and Dance.

Saelens, B. E., Sallis, J. F., and Frank, L. D. (2003). Environmental correlates of walking and cycling: findings from the transportation, urban design, and planning literatures. Annals of Behavioral Medicine, 25(2), 80-91.

Sallis, J. F., Linton, L. S., Kraft, M. K., Cutter, C. L., Kerr, J., Weitzel, J., Wilson, A., Spoon, C., Harrison, I. D., Cervero, R., Patrick, K., Schmid, T. L., and Pratt, M. (2009). The Active Living Research program: six years of grantmaking. American Journal of Preventive Medicine, 36(2S), S10 –S21.

Sanoff, H. (2001). School buildings assessment methods, North Carolina State University and National Clearinghouse for Educational Facilities, Washington, D.C.

Tovey, H., (2007). Playing outdoors, spaces and places, risk and challenge. Maidenhead: Open University Press.

URL-7. Designing Schoolyards & Building Community. Thomas M. Menino. TheBoston Schoolyard Initiative, A Public/Private Partnership.[Online] 10 Ekim 2016 tarihinde http://www.schoolyards.org/pdf/Designing%20Schoolyards%20and%20Making%20Community.pdf adresinden erişildi.




DOI: http://dx.doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720171112

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Telif Hakkı (c) 2017 Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 

 

 

Creative Commons Lisansı

Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

ISSN:2564-7601